De Xantia slaapt onrustig

Nieuwe buurt, nieuwe rustplek voor de Xantia. Elke avond parkeer ik de Xantia in mijn nieuwe straat (al dan niet buurvrouw's auto toucherend) en de volgende ochtend staat zij (de xantia, niet de buurvrouw) al weer op mij te wachten om in één keer te starten en mij comfortabel cruisend (@145kmu) naar het werk te brengen. Echter nu hoorde ik dat er in onze straat regelmatig auto's worden opengebroken. Gister nog de nieuwe Mondeo van de buurman en recentelijk het busje van de andere buurman. De verlichting is ook dramatisch dus de schobbejakken hebben vrij spel. Ik hoop dat ze met hun klauwen van mijn break afblijven, want er ligt toch geen waarde in en een ingeslagen ruit, ge-schroef-draait slot of geforceerde deur is bijkans genoeg om de auto total loss te verklaren. Aan joyriding wil ik niet eens denken.

Waarom je niet met de Franse slag moet rijden

Men neme een volle maand verbouwen & verhuizen in combinatie met een drukke baan bij een marketingcommunicatiebureau. Als kers op de taart gaat men op de laatste dag van die maand op het tandvlees de laatste dingen verhuizen. Een druk heen en weer gerij tussen oude en nieuwe woning is het gevolg. Als men dan bij een van de laatste sessies iets te gehaast inparkeert (de Franse slag), omdat men gehaast is en de verhuizers sturing moet geven en als tevens het zicht minimaal is (donker + overvolle auto) dan is de kans redelijk aanwezig dat de Xantia enigszins getest wordt op stootkracht. Ik kan kort zijn: die zit goed. Mijn ego alsmede de cabrio van de buurvrouw hebben wel lichte schade, maar niets wat de verzekering niet op kan lossen. Lekkere binnenkomer in de nieuwe buurt. Ik baal er van :(

Verder rijdt de Xant nog als de brandweer, moeten de ruitenwisser en de vochtige achterbak nog steeds aangepakt worden, ben ik nog steeds wild van de ruimte om spullen te vervoeren en is het verbruik weer enigszins aangetrokken de goede richting op. Nu nog internet in mijn nieuwe huis en ik ben weer blij.

Onderzoek naar het aantal VSX Turbo CT breaks

Behold! Ik ga eens inventariseren hoeveel Xantia break 2.0i turbo CT VSX'en er nog rond rijden. Een kleine inventarisatie leert dat er nog 31.000 (bron: autorai) Xantia's zijn en een deel hiervan is de break 2.0 turbo CT VSX. De wagen is maar tweeenhalf jaar geleverd: van september 1995 tot januari 1998. Die van mij is van 1996. Het is een type 1b. Familieleden zijn de 2 liter 16v VSX berline en de Turbo CT Activa berline en de grote zus: De XM 2.0 turbo CT VSX zoals die in mijn vorige post voorbij kwam.

Een indicatie is het aantal te koop staande wagens. De prachtige site GasPedaal.nl doet maar liefst 1220 xantias in de verkoop via dealers en 680 via tweedehands sites. Zit overlap tussen dus zeg 1500 xantia's te koop momenteel. Dat is 5% van de populatie.

Zoeken we specifiek op Xantia VSX break dan vind ik er 4 (lees: vier!) via tweedehands gaspedaal. Prijzen varieren tussen de 1250 en 4000 euro. Kleuren: groen 1x, blauw 2x en zilver 1x. Die blauwe met de doodskopsticker staat er al maanden op overigens :)

Via de dealers vind ik er nog 3 waarvan 2 overlap en 1 rode die net verkocht is. Totaal dus 5 VSX-en in de verkoop. Als we de eerder gevonden verhouding aanhouden kom ik op mogelijk 100 stuks Xantia break 2.0 turbo CT vsx. Best een exclusieve club! Eigenaren meld u gezwind aan in de comments! Op de fora zoals CiFo en XCNL zijn er ook maar weinig te vinden.

Vriendjes! 2x een VSX TCT

Vanavond hele avond in de weer geweest om een vloer en ondervloer te halen. Het is voor de bovenverdieping dus een IKEA Tundraatje was genoeg. De eerste keer ook dat ik mijn break zo zwaar zou belasten (1o pakken a 16kg laminaat, 4 pakken ondervloer, een kast en nog accesoires). Op het laaddek bij de IKEA lag alles zo erin en met nog genoeg ruimte over kon de klep prima dicht. De arme break hing achter in de sportstand (laag!). Toen geschiedde het Franse wonder waar vriendin D. nog niet eerder mee bekend was: Na 10 seconden stationair hing de auto weer op normale hoogte en zo waterpas als wat. Ook dat is gerenommeerde hydropneumatische systeem! Sterker nog: in combinatie met de lekkere motor kostte het geen enkele moeite de vracht op de bestemming te krijgen. Met een beetje bluf had ik nog stoplichtsprints kunnen winnen ;)

Enfin, zonet kom ik vermoeid na een lange werkdag en klusdag weer aan op het thuishonk. Nou moet je weten dat ik achter mijn appartementencomplex een besloten parking heb waar 8 auto's kunnen staan. Ik doe het hek open, rijd naar binnen en daar kijkt een mooi vert vega Citroen XM snoet me aan! Wat doet die nou op onze parking? Nummerbord noteren, en checken op het citroen-register: een XM turbo CT VSX uit 1996. Laat nou mijn Xantia een turbo CT VSX uit 1996 zijn. Kortom: we hebben te maken met een soort van zusjes. Geen idee van wie de XM is (nou ja, forumprofiel op CiFo is bekend) , maar sterk dat hij op de mini besloten parking van mijn huis staat. Hij zal morgen wel opkijken als hij eerder weg is dan ik. Een mooie vergelijking van beide auto's vind je op Carbase van Autoweek.nl. Behalve het geld scheelt het niet gek veel valt me op.

De Xantia break als pakezel

Momenteel zit ik midden in een verbouwing van een jaren 30 woning en een aansluitende verhuizing. Elke avond & weekend klussen zorgt voor een hoop korte ritjes in de TCT en het gemiddelde verslechtert dan ook accuut. Was het vorige keer nog 1:9,3, tegenwoordig zit ik op 1:9,1. Volgens andere TCT rijders kan het zeker slechter, maar als ik op het Xantiaforum lees dat mensen 1:16 halen met hun benzine xantia kan het vast nog wel wat beter. Ik heb mezelf dan ook weer voorgenomen deze ronde nog meer op mijn rijgedrag te letten. Hopelijk houd ik het vol ;)

Bij het duo verbouwing & verhuizing hoort ook een middel. En dat middel is in dit geval de laadruimte van de break. Ik rijd de afgelopen tijd met de banken plat en heb zo mijn eigen vrachtwagen. Ideaal! Zeker in combinatie met het bekende veersysteem is het een prima combi. Ik heb zoveel zooi te verslepen dat ik wel twee Xantia's kan gebruiken. Om dit te illustreren (of wellicht was het Het Lot dat mij tartte) parkeerde ik van de week naast een 2.0 16V break uit 1997 (kenteken veranderd). Staat best mooi zo'n vloot. De volgende dag trof ik er nog een witte BX Cannes naast aan ook. Een mooi trio zo bij elkaar! 

De sleutel tot succes?

Oh wat is de Xantia toch modern voor haar leeftijd. Diverse snufjes die anno nu soms nog niet eens op de instapmodellen van diverse merken zitten waren in 1996 allemaal al aan boord van mijn Xantia. Ik noem de dubbele airbags, de ABS, de goed werkende airco, electrische ramen rondom, stuurbediening van de radio, etc etc. Een van de opties die mijn Xantia heeft is afstandbediening tot de centrale deurvergrendeling (an sich ook al hip). Helaas wel via infrarood ipv een radiosignaal. De bedoeling is dat je sleutel (althans het IR LED-je) visueel contact heeft met het IR-oog nabij je binnenspiegel.

Helaas voor mij werkt het de helft van de tijd niet. Ik kan soms stoer drukken tot ik een ons weeg om dan alsnog onder besmuikte blikken van derden de sleutel daadwerkelijk fysiek in het slot te steken. Met een zucht klikken alle sloten open en mag ik binnentreden. Dat kon zo niet langer!

Openmaken die handel. Hoop smurrie (zie fotos). Alles schoongemaakt met pure alcohol en de testopstelling op tafel werkte meer dan prima. Ik kwam er ook achter dat er maar één schakelaar onder de twee rubberen knopjes zit dus de optie 'van binnen uit ook op slot' heb ik niet. Na het dichtschroeven van de sleutel de volgende ochtend fluitend en cool om me heen kijkend naar de Xantia lopen (een parkeerplaats op een drukke spot in Utrecht). Klik! Niets.. Klikklik! niets! En maar drukken, en maar niets gebeuren. Uiteindelijk moet ik nog steeds de helft van de keren fysiek de deur open maken. Laten we het karakter noemen...

Don't call me burgerbak

Ik reed laatst terug naar huis. Vanaf de 80km-ringweg rondom Utrecht naar mijn huis rijd ik over een serie rotondes waar je 70 mag. Toen ik bij het stoplicht stond te wachten (vooraan) zwaaide de bestuurder in de auto rechts van mij naar mij. Terzijde, mijn rij-instructeur bleef altijd hameren: "je plek op de weg is waar mogelijk rechts". Op de een of andere manier is dat voor mij nooit mogelijk en mag ik graag links staan. Past ook goed bij mijn verbruik en 150pk onder de rechtervoet. Maar enfin. Ik stond daar dus en rechts van mij druk gezwaai. Rechter raam naar beneden en kijk aan, vrienden van me in een laffe Italiaan: een 1.2 of 1.4 Puntootje. Ze hadden mijn auto nog niet eerder gezien en Citroens zijn uiteraard bij uitstek auto's waar alle vooroordelen op gebotvierd moeten worden. Al kletsend voor het rode stoplicht keek ik in mijn ooghoek naar de olietemperatuur en die zat wel goed. Face it: we praten hier over een brave Xantia en een truttenschudder van Fiat dus sowieso gaat het nergens over, maar toch. Anyhoe, al kletsend over het weekend en mijn nieuwe Xantia die volgens de Punto-bestuurder toch wel erg burgelijk en suf was sprong het stoplicht midden in een zin van het stel in de punto op groen en in 3 seconden stond ik voor het volgende rode stoplicht 600 meter verderop. Ook dat is de 150pk 2 liter turbo CT van 2x het gewicht van zo'n Punto. ;)

Overigens over pittig wegrijden gesproken (en leeglopende benzinetanks): De 1 en 2 zijn zoals bekend jammerlijk kort en in de 3 komt de turbo goed in. Wat mij opvalt (of eigenlijk meer de verbouwereerd achtergebleven bestuurder van de Punto met het raam open) was dat bij het schakelen van 1 naar 2 nog best wat geluid komt kijken. Kan dat een aanwijzing zijn voor in ontbinding zijnde bak of ben ik gewoon een amateur (of beiden)?